Omschrijving: Als twaalfjarig meisje is Evangeline door haar vader naar het St. Rose Klooster in New York gebracht. Nu, elf jaar later, wordt haar rustige leven op zijn kop gezet wanneer ze tijdens haar werk in de bibliotheek een opmerkelijk verzoek van dhr. Verlaine, een onderzoeker, ontvangt. Hij vraagt naar specifieke correspondentie met de moeder-overste uit 1943 en 1944. Evangeline wil weten wat die jaartallen betekenen en komt zo achter de geschiedenis van een eeuwenoude en verborgen strijd: het conflict tussen de Angelogisten, engelengeleerden, en de verschrikkelijk mooie, maar uiterst gevaarlijke afstammelingen van engelen en mensen, de Nephilim. Evangeline blijkt zelf in de traditie van de Angelogisten te staan. Ze begint haar missie te begrijpen. Samen met Verlaine zal ze om te achterhalen wat de Nephilim van plan zijn en zo de aarde te behoeden van de ondergang al haar moed en kennis moeten aanwenden. De strijd is nog niet voorbij…sterker nog, hij vlamt in alle hevigheid weer op.
Recensie: MagicTales.nl (Linda) op 29 oktober 2011:
De Nephilim, nazaten van mensen en gevallen engelen, leven zo onopvallend als maar mogelijk is tussen de mensen in. Ze hebben vaak hoge maatschappelijke posities en camoufleren hun specifieke kenmerken: hun vleugels, hun onaardse schoonheid, en vooral hun plannen om de wereld totaal naar eigen hand te zetten. Evangeline, een jonge non, woont afgeschermd in een klooster als Verlaine, een onderzoeker, bij haar op bezoek komt en haar vraagt naar geheime documenten over de Nephilim. Belangrijke documenten, die hen meer zullen vertellen over dit engelenras, hun machtsstructuur en hun gevaarlijke plannen met de wereld. Maar zijn Evangeline, Verlaine en de bij elkaar geroepen speciale onderzoekers, de angelologen, wel in staat om de Nephilim te stoppen?
Het onderwerp sprak mij zeer aan. De Nephilim, volgens dit verhaal nakomelingen van mensen en gevallen engelen, zijn halfbloeden die een schaduwbestaan leven en proberen de macht te grijpen op dees’ aarde. Dat beloofde veel en ik was er helemaal klaar voor. Maar waarom krijgen we dan weer zo’n stereotype -het schiet niet op- liefdesverhaal tussen een wel heel eendimensionale held en dito heldin? Waarom moet het nu weer zo’n lief maagdelijk nonnetje zijn als hoofdrolspeelster? Waarom nu weer een onderzoeker, type meneer Dan Brown in de hoofdrol, inclusief markante kaak en forsende blik? De beschrijving van de anatomie van de Nephilim, daar is wel over nagedacht en dat is goed uitgewerkt. ‘Ingetrokken vleugels onder een gladde huidlaag’, kijk, now we’re talking. Toen ik het boek dichtklapte, bleef ik even verbaasd voor mij uit staren. Daarna werd ik een beetje triest. Wat een gemiste kans, wat een prachtig onderwerp, en wat een dunne uitwerking van het karakter van de hoofdrolspelers. Maar er stond ook veel informatie in het boek die ik wel interessant vond, over de (Bijbelse) geschiedenis van de Nephilim, en hoe die geschiedenis tot de verbeelding van mensen blijft spreken. En ik leerde een nieuw woord: angelologen, mensen die de engelen en hun geschiedenis onderzoeken. Ik wist eigenlijk niet wat ik nu precies van het boek vond. Een vriendin van mij die het ook had gelezen had dezelfde reactie: ook zij had geen idee of ze het nu een goed boek vond of niet. We willen wel het vervolg lezen, zo nieuwsgierig zijn we dan ook wel weer.
